ΤΟ ΧΑΣΜΟΥΡΗΤΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

΄Οταν η ανάπηρη πολιτεία γελάει ,
ο απολίτιστος πολιτισμός του 21ου
αυτοχειριάζει τις τύψεις του ,
η εκδοτική νύχτα απορρίπτει
τα βιβλία σου ,
τα ” έγκριτα ” λόγου
και τέχνης περιοδικά
απαξιούν
να δημοσιεύσουν
ποιήματά σου,
οι ορθόδοξοι καθʼ όλα κριτικοί
προσεύχοντε στο μηδέν ,
πίνουν καφέ στην πλατεία Κ ,
αερίζουν τα λόγια τους ,
ταίζουν με το αίμα τους
κουνουπόμυγες και
φωτογραφίζονται στην Αρούμπα ,
στη Γρενάδα , στο Μάλι .
Σωτήρες ποιητές τρέμουν μη χάσουν
το τρένο ,
το κέρμα της δόξας ,
του διαδικτύου την αναγνώριση ,
παραποιούν στίχους ,
σκοτώνουν ανυπόταχτους ήλιους ,
μέσα απʼ τα κελιά τους
γράφουν
για τʼ απέραντο γαλάζιο ,
για έρωτες , κοχύλια ,
επαναστάσεις , πεεταλούδες , θεωρείες
θεωρείματα , τάσεις , υπερτάσεις ,
παραστάσεις ,
για το μυρμήγκι που τρέχει μέσα στο w.c τους ,
για μια γυναίκα
που είχαν και τους έφυγε ,για ένα επαίτη
που είδαν μέσα απʼ τη κλειδαρότρυπα ,
για ένα ποντίκι που τρύπωσε
μέσα στην άγια τράπεζα ,
την άγια νύκτα ,
τον άγιο εκδότη και
το άγιο σύστημα
αλλά ποτέ ,
ποτέ ,ποτέ
για το χασμουρητό τους .

Διογένης Γαλήνης

21.02.08

Κυριακή, 26 Οκτωβρίου 2014

Nikanor Parra

ΓΑΤΟΣ

Αυτός ο γάτος έχει αρχίσει να γεράζει .

Πριν από λίγο καιρό
Ακόμα κι ο ίσκιος του έμοιαζε γι'αυτόν
Σαν κάτι το υπερφυσικό .

Τα ηλεκτρικά μουστάκια του
                                                                    Αντιλαμβάνονταν τα πάντα :
Κατσαρίδα ,
                              μύγα , 
                                                             ή ντάβανος ,
Όλα ήταν άξια προσοχής γι' αυτόν .

Τώρα περνάει την ώρα του
Κουλουριασμένος πλάι στη φωτιά .

Ας τον μυρίζει ο σκύλος
΄Η ας του δαγκώνουν την ουρά οι ποντικοί
Είναι πράξεις που γι' αυτόν δεν έχουν σημασία .

Ο κόσμος διαβαίνει χωρίς πόνους ούτε δόξα
Μέσα από τα αναστραμμένα μάτια του .

Σοφία , 
                                μυστικισμός ,
                                                                          Νιρβάνα  ;
Σίγουρα και τα τρία μαζί
Και πάνω απ' όλα
                                                               Χρόνια που πέταξαν .

Η σταχτωμένη ράχη του
Μαρτυράει πως είν' ένας γάτος
Πέρα από το καλό και το κακό .



 

PUSSYKATTEN



Este gato se está poniendo viejo


Hacen algunos meses
Hasta su propia sombra
Le parecía algo sobrenatural.


Sus mostachos eléctricos
lo detectaban todo:
Escarabajo,
                 mosca,
                             matapiojo,
Todo tenía para él un valor específico.


Ahora se lo pasa
Acurrucado cerca del brasero.


Que el perro lo olfatee
O que las ratas le muerdan la cola
Son hechos que para él no tienen ninguna importancia.


El mundo pasa sin pena ni gloria
A través de sus ojos entornados.


¿Sabiduría?
                  ¿misticismo?
                                      ¿nirvana?
Seguramente las tres cosas juntas
Y sobre todo
                    tiempo transcurrido.


El espinazo blanco de ceniza
Nos indica que él es un gato
Que se sitúa más allá del bien y del mal.


1967


Μετάφραση : Ρήγας  Καπάτος

ΕΚΑΤΗ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΚΑΙ 
ΑΝΤΙΠΟΙΗΜΑΤΑ