΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος





Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

ΕΛΕΟΝΟΡΑ η γυναίκα με το κομμένο κεφάλι


διήγημα



Της Κασσάνδρας Αλογοσκούφη


Πήρε το μαύρο καπέλο και έχωσε μέσα το κομμένο κεφάλι . Βγήκε με προσοχή
στον δρόμο , αφού φόρεσε το καπέλο με το κεφάλι . Στον δρόμο ψυχή , οι ένοπλοι ήταν
αλλού , μπορούσε να βγει . Πέντε γέροι τσακώνονταν στο τέλος του δρόμου ποιος θα
φάει από τα σκουπίδια . Πιαστήκανε στα χέρια και από τα χέρια τους έπεσαν σα σκου -
λίκια τα μακαρόνια . Χύθηκαν υγρά . Οι γέροι πέσανε χαμηλά για να φάνε σα σκυλιά .
Η πείνα θέριζε ακόμα . ΄Υστερα πέρασε εκείνη . Τους είδε και δάκρυσε . Από τον 
κομμένο της λαιμό έσταζαν δάκρυα και από τα μάτια της αίμα . Στο κόσμο αυτό όλα
ήταν ανάποδα . Πήρε το λεωφορείο και βγήκε στην πλούσια συνοικία των Βαρόνων .
Εκεί , θα πουλούσε τις ιδέες της προς πέντε ευρώ εκάστη .
Εκεί κυλούσε η ζωή όπως πριν τη λεπτή καταστροφή . Υπήρχε ακόμα μέλλον . Τα
παιδιά πήγαιναν στο σχολείο με χαρούμενα πρόσωπα και γεμάτες σχολικές τσάντες .
Στη πλατεία των πλουσίων ζευγάρια φιλιόντουσαν με πάθος και οδοκαθαριστές
σεργιάνιζαν πάνω σε αυτόματα οχήματα καθαρισμού .. Οι άνθρωποι το πρωί πήγαι -
ναν με τους χαρτοφύλακες τους για δουλειά . ΄Ολα ήταν όπως παλιά . Τα αμάξια
πηγαινοέρχονταν και γυναίκες ψώνιζαν τα καινούργια τους σύνολα . ΄Ολα όπως
παλιά . Το μόνο παράξενο ήταν ότι υπήρχε ένα τσίρκο και μέσα αντί για ζώα είχαν
φέρει τα άγρια θηρία από τη συνοικία των φτωχών . Καταχρεωμένοι δούλοι , έγκυες ,
μωρά παραμορφωμένα από την ασιτία δίνανε παράσταση μέσα από γυάλινα κλουβιά
και τα πλουσιόπαιδα με τις νταντάδες τους τα τάιζαν γαριδάκια και χάδια .
Στη συνοικία των πλουσίων η γυναίκα με το κομμένο κεφάλι και το καπέλο έβγαλε
το τηλεκοντρόλ και σαν ένδειξη διαμαρτυρίας πάτησε το κουμπί μπροστά στην κε -
ντρική πλατεία . Από το τεράστιο ιταλικό της καπέλο κύλησε ένα πελώριο πέπλο .
Σκέπασε την πόλη των πλουσίων και ανάγκασε τους Βαρόνους να πενθήσουν τη
γειτονική χώρα της πείνας . Την πόλη των πτωχών . Η ιδέα της Ελεονόρας ήταν να
αφηγηθεί το τι πραγματικά συνέβη στη συνοικία της . Η τοπική αστυνομία τη συνέλα -
βε για προσβολή δημοσίας αιδούς . Και ενόσω την οδηγούσαν μέσα στο βαν , η φωνή
της επαναλαμβανόταν άκρως διαπεραστική . Ξανά και ξανά :
<< 80.000 άστεγοι . 5000 νεκροί από τοξικά 300      αυτοκτονίες , 300        βουλευτές
και 10.000.000 τραπεζογραμμάτια . Νηστικοί φοιτητές . Μελανιασμένα παιδιά .
Εκτρώσεις με 600 ευρώ . Το σημερινό Δελτίο Τύπου από τη συνοικία των πτωχών ,
Φεβρουάριος του 12' >>
Μέσα στο βαν η φωνή της σταμάτησε απότομα στο << νηστικοί φοιτ...>> ΄Υστερα
ακούστηκε μια λασπωμένη χαρακιά στον αέρα . ΄Ανοιξε και έκλεισε απότομα η πίσω
πόρτα απ'το βαν και κύλησε ένα κεφάλι στην άκρη του δρόμου . Πραγματικό κεφάλι
αυτή τη φορά . ΄Ηταν η Ελεονόρα δίχως σώμα . Κύλησε σαν βώλος και χάθηκε για
πάντα στις μεγάλες τρύπες των υπονόμων . Αυτή η ενοχλητική φωνή της αλήθειας
θα σώπαινε για πάντα .



Τεύχος 13 -Ετος 4
σ . - 21 -