ΤΟ ΧΑΣΜΟΥΡΗΤΟ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ

΄Οταν η ανάπηρη πολιτεία γελάει ,
ο απολίτιστος πολιτισμός του 21ου
αυτοχειριάζει τις τύψεις του ,
η εκδοτική νύχτα απορρίπτει
τα βιβλία σου ,
τα ” έγκριτα ” λόγου
και τέχνης περιοδικά
απαξιούν
να δημοσιεύσουν
ποιήματά σου,
οι ορθόδοξοι καθʼ όλα κριτικοί
προσεύχοντε στο μηδέν ,
πίνουν καφέ στην πλατεία Κ ,
αερίζουν τα λόγια τους ,
ταίζουν με το αίμα τους
κουνουπόμυγες και
φωτογραφίζονται στην Αρούμπα ,
στη Γρενάδα , στο Μάλι .
Σωτήρες ποιητές τρέμουν μη χάσουν
το τρένο ,
το κέρμα της δόξας ,
του διαδικτύου την αναγνώριση ,
παραποιούν στίχους ,
σκοτώνουν ανυπόταχτους ήλιους ,
μέσα απʼ τα κελιά τους
γράφουν
για τʼ απέραντο γαλάζιο ,
για έρωτες , κοχύλια ,
επαναστάσεις , πεεταλούδες , θεωρείες
θεωρείματα , τάσεις , υπερτάσεις ,
παραστάσεις ,
για το μυρμήγκι που τρέχει μέσα στο w.c τους ,
για μια γυναίκα
που είχαν και τους έφυγε ,για ένα επαίτη
που είδαν μέσα απʼ τη κλειδαρότρυπα ,
για ένα ποντίκι που τρύπωσε
μέσα στην άγια τράπεζα ,
την άγια νύκτα ,
τον άγιο εκδότη και
το άγιο σύστημα
αλλά ποτέ ,
ποτέ ,ποτέ
για το χασμουρητό τους .

Διογένης Γαλήνης

21.02.08

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Νίκος Σπάνιας : 1 . Ο Ποιητής





Βλέπετε εκείνον τον αχρείο ;
Χαμογελάει πονηρά γιατί έχει ένα ποίημα στην τσέπη του .
Με διπλαρώνει . Με πιάνει αγκαζέ . Μου λέει :
Που χάθηκες βρε παιδί ;  Χρόνια και ζαμάνια
΄Εχω να σε συναντήσω ... Πάμε για καφέ ;
Εγώ θα πιω καφέ εσύ παράγγειλε ό, τι θέλεις
΄Ακου μου λέει , καθώς ρουφάω τον καφέ μου
Και τραβάει απ'την τσέπη του το ποίημα .
Παρά λίγο να πνιγώ το ποίημα ήταν σκέτη 
Μαλακία .
- Πως σου φαίνεται ;
- Χμ ! Χμ ! Χμ ! Ενδιαφέρον ! Ενδιαφέρον !
- ΄Ακου κι αυτό ! Μου διαβάζει δεύτερη μαλακία .
Κάτσε , θα σε πετάξω ως το σπίτι σου με 
τ'αυτοκινητό μου .
Κρατώντας το τιμόνι μου απαγγέλει
Στίχους κι απ ' τα δύο ποιήματά του ...
- Καλή νύχτα σου , σ'ευχαριστώ πάρα πολύ , του λέω 
Και μπαίνω ψεύτης στο δροσερό φιλόξενο
διαμερισμά μου .


Νίκος Σπάνιας
ΑΜΕΡΙΚΗ
Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο του
John Steinbeck << Αμερικάνοι >> .