΄Οταν κάποτε αποδημήσω εις Κύριον
το τριαντάφυλλο-γη θα τραγουδάει
τη χαμένη του Διεθνή.
Εκατομμύρια ΄Αγιοι Εμιγκρέδες θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Εκατομμύρια δάκρυα-στίχοι θα τραγουδάνε
τη χαμένη τους Διεθνή.
Κι ο ποιητής με τη γλώσσα -Σειρήνα θα καλεί
εκατομμύρια ΄Αγιες πόρνες να ραίνουν το
σώμα-ποίημα με ανθόστιχους
για τη χαμένη τους Διεθνή.


Γιώργος Βλάχος

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Νίκος Σπάνιας : 1 . Ο Ποιητής





Βλέπετε εκείνον τον αχρείο ;
Χαμογελάει πονηρά γιατί έχει ένα ποίημα στην τσέπη του .
Με διπλαρώνει . Με πιάνει αγκαζέ . Μου λέει :
Που χάθηκες βρε παιδί ;  Χρόνια και ζαμάνια
΄Εχω να σε συναντήσω ... Πάμε για καφέ ;
Εγώ θα πιω καφέ εσύ παράγγειλε ό, τι θέλεις
΄Ακου μου λέει , καθώς ρουφάω τον καφέ μου
Και τραβάει απ'την τσέπη του το ποίημα .
Παρά λίγο να πνιγώ το ποίημα ήταν σκέτη 
Μαλακία .
- Πως σου φαίνεται ;
- Χμ ! Χμ ! Χμ ! Ενδιαφέρον ! Ενδιαφέρον !
- ΄Ακου κι αυτό ! Μου διαβάζει δεύτερη μαλακία .
Κάτσε , θα σε πετάξω ως το σπίτι σου με 
τ'αυτοκινητό μου .
Κρατώντας το τιμόνι μου απαγγέλει
Στίχους κι απ ' τα δύο ποιήματά του ...
- Καλή νύχτα σου , σ'ευχαριστώ πάρα πολύ , του λέω 
Και μπαίνω ψεύτης στο δροσερό φιλόξενο
διαμερισμά μου .


Νίκος Σπάνιας
ΑΜΕΡΙΚΗ
Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο του
John Steinbeck << Αμερικάνοι >> .